ಭಾರತ ಮತ್ತು ಅಮೆರಿಕ ನಡುವಿನ ಬಹುನಿರೀಕ್ಷಿತ ವಾಣಿಜ್ಯ ಒಪ್ಪಂದದ ಚೌಕಟ್ಟು ಅಂತಿಮಗೊಂಡಿದ್ದು, ಮಾರ್ಚ್ ತಿಂಗಳಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಧಾನಿ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ ಮತ್ತು ಅಮೆರಿಕಾ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಡೊನಾಲ್ಡ್ ಟ್ರಂಪ್ ಈ ಒಪ್ಪಂದಕ್ಕೆ ಸಹಿ ಹಾಕಲಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ, ಈ ಒಪ್ಪಂದವು ಭಾರತದ ಪಾಲಿಗೆ ಲಾಭದಾಯಕವಾಗಿದೆಯೇ ಅಥವಾ ದೇಶದ ಸಾರ್ವಭೌಮತೆಯನ್ನು ಅಮೆರಿಕಕ್ಕೆ ಅಡವಿಡಲಾಗಿದೆಯೇ ಎಂಬ ಗಂಭೀರ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಈಗ ಎದ್ದಿವೆ.
ಒಪ್ಪಂದದ ಪ್ರಮುಖ ಅಂಶಗಳು
ಫೆಬ್ರವರಿ 6 ರಂದು ಡೊನಾಲ್ಡ್ ಟ್ರಂಪ್ ಅವರು ಹಂಚಿಕೊಂಡ ಮಾಹಿತಿಯ ಪ್ರಕಾರ, ಈ ಒಪ್ಪಂದದ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಕಠಿಣ ಷರತ್ತುಗಳನ್ನು ವಿಧಿಸಲಾಗಿದೆ. ಭಾರತವು ರಷ್ಯಾದಿಂದ ಅಗ್ಗದ ದರದಲ್ಲಿ ತೈಲ ಖರೀದಿಸುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿ, ಅದರ ಬದಲಾಗಿ ಅಮೆರಿಕಾ ಅಥವಾ ಅಮೆರಿಕದ ಪ್ರಭಾವದಲ್ಲಿರುವ ವೆನಿಜುವೆಲಾದಿಂದ ದುಬಾರಿ ದರದಲ್ಲಿ ತೈಲವನ್ನು ಖರೀದಿಸಬೇಕು. ಈ ಒಪ್ಪಂದದ ಪ್ರಕಾರ ಅಮೆರಿಕಾವು ಭಾರತದ ಸರಕುಗಳ ಮೇಲೆ 18% ಸುಂಕ ವಿಧಿಸಿದರೆ, ಭಾರತವು ಅಮೆರಿಕದ ಸರಕುಗಳ ಮೇಲೆ 0% ಸುಂಕ ವಿಧಿಸಬೇಕಿದೆ. 2023 ರಲ್ಲಿ ಅಮೆರಿಕಾದಲ್ಲಿದ್ದ ಸುಂಕ ಶೂನ್ಯ ಇತ್ತು ಎಂಬುದು ಇಲ್ಲಿ ಗಮನಾರ್ಹ. ಇದರೊಂದಿಗೆ ಅಮೆರಿಕದ ಸಬ್ಸಿಡಿ ಹೊಂದಿದ ಕೃಷಿ ಉತ್ಪನ್ನಗಳಾದ ಸೋಯಾಬೀನ್ ಎಣ್ಣೆ, ಹಣ್ಣುಗಳು ಮತ್ತು ಮೆಕ್ಕೆಜೋಳ ಭಾರತದ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗೆ ಶೂನ್ಯ ಸುಂಕದೊಂದಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಲಿವೆ.
ಭಾರತದ ರೈತರ ಮೇಲೆ ಆಗುವ ಪರಿಣಾಮ
ಅಮೆರಿಕದ ಅಗ್ಗದ ಕೃಷಿ ಉತ್ಪನ್ನಗಳು ಭಾರತದ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯನ್ನು ಆಕ್ರಮಿಸಿಕೊಂಡರೆ, ಭಾರತೀಯ ರೈತರ ಬೆಳೆಗಳ ಬೆಲೆ 15% ರಿಂದ 20% ರಷ್ಟು ಕುಸಿಯುವ ಭೀತಿ ಇದೆ. ಇದು ಈಗಾಗಲೇ ಸಂಕಷ್ಟದಲ್ಲಿರುವ ಸಣ್ಣ ರೈತರನ್ನು ದಿವಾಳಿ ಅಂಚಿಗೆ ತಳ್ಳಬಹುದು ಮತ್ತು ದೇಶದ ಕೃಷಿ ಉತ್ಪಾದನೆಯ ಮೇಲೆ ಭಾರಿ ಹೊಡೆತ ನೀಡಬಹುದು.
ಸಾರ್ವಭೌಮತೆಯ ಪ್ರಶ್ನೆ
ನಾವು ಯಾರ ಜೊತೆ ವ್ಯಾಪಾರ ಮಾಡಬೇಕು ಮತ್ತು ಯಾರಿಂದ ತೈಲ ಖರೀದಿಸಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ಅಮೆರಿಕಾ ನಿರ್ಧರಿಸುವುದು ಭಾರತದ ಸಾರ್ವಭೌಮತ್ವಕ್ಕೆ ಧಕ್ಕೆ ತರುವ ವಿಷಯವಾಗಿದೆ. “ಬೈ ಅಮೆರಿಕನ್” ಎಂಬ ಷರತ್ತು ಮೋದಿಯವರ “ಮೇಕ್ ಇನ್ ಇಂಡಿಯಾ” ಅಭಿಯಾನಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದೆ.
ಒತ್ತಡದ ತಂತ್ರಗಳೇ?
ಈ ಒಪ್ಪಂದವು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಒಂದು ಬದಿಯ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಯನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿರುವುದು ಹಲವು ಅನುಮಾನಗಳಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ. ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಬಿಡುಗಡೆಯಾದ ‘ಜೆಫ್ರಿ ಎಪ್ಸ್ಟೀನ್ ಫೈಲ್ಸ್’ನಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ಕೆಲವು ಪ್ರಮುಖ ಹೆಸರುಗಳು ಉಲ್ಲೇಖವಾಗಿರುವುದು ಅಮೆರಿಕಾವು ಬ್ಲಾಕ್ ಮೇಲ್ ತಂತ್ರದ ಮೂಲಕ ಭಾರತವನ್ನು ಈ ಒಪ್ಪಂದಕ್ಕೆ ಒಪ್ಪಿಸಿದೆಯೇ ಎಂಬ ಸಂಶಯವನ್ನು ಹುಟ್ಟುಹಾಕಿದೆ. ಒಟ್ಟಾರೆಯಾಗಿ, ಈ ವಾಣಿಜ್ಯ ಒಪ್ಪಂದವು ಕೇವಲ ವ್ಯಾಪಾರಕ್ಕೆ ಸೀಮಿತವಾಗಿರದೆ, ಭಾರತದ ಆರ್ಥಿಕ ಸ್ವತಂತ್ರ್ಯ ಮತ್ತು ರೈತರ ಭವಿಷ್ಯದ ಮೇಲೆ ಗಾಢ ಪ್ರತಿಕೂಲ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುವ ಲಕ್ಷಣಗಳು ಕಾಣುತ್ತಿವೆ.
